Jak mówi przysłowie: „Człowiek utalentowany jest utalentowany we wszystkim”. Ewa Dałkowska jest tego doskonałym przykładem. Jej nazwisko w latach 70-90 XX wieku pojawiało się wszędzie: na afiszach teatralnych, w czołówkach Teatru Telewizji oraz w obsadach wielu filmów. Brała także udział w tworzeniu legendarnej historii o Harrym Potterze, użyczając głosu jednej z postaci — Petunii Dursley. W tym artykule na portalu wroclawanka.eu opowiemy o tej niesamowicie utalentowanej kobiecie. Jednak objęcie wszystkich jej ról, występów, koncertów i festiwali jest niemal niemożliwe.
Ewa Dałkowska — życie prywatne
Przyszła polska gwiazda urodziła się we Wrocławiu 10 kwietnia 1947 roku w rodzinie prawnika i gospodyni domowej. Nie można powiedzieć, że od dzieciństwa była zafascynowana teatrem czy muzyką. Po wstąpieniu na Uniwersytet Warszawski wybrała polonistykę jako kierunek studiów. Dopiero zanurzenie się w kulturze narodowej sprawiło, że zapragnęła spróbować swoich sił w aktorstwie. W 1972 roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.
Podczas studiów Ewa zakochała się w studencie architektury Andrzeju. Uczucie było wzajemne, a para szybko się pobrała — mieli wówczas po 20 lat. Jednak z czasem pasja wygasła, codzienność odsunęła ich od siebie, a różnice w zainteresowaniach sprawiły, że po pięciu latach małżeństwo się rozpadło.
Na nową miłość Ewa musiała czekać trzy lata. Spotkała ją podczas swoich pierwszych zdjęć do filmu, gdzie poznała producenta Tomasza Miernikowskiego. Była to miłość od pierwszego wejrzenia, zarówno do Tomasza, jak i do kina. Miernikowski także zakochał się w młodej aktorce, a para spędzała ze sobą każdą wolną chwilę. Po dwóch latach znajomości Tomasz oświadczył się Ewie, która, mimo wcześniejszych wątpliwości, tym razem powiedziała „tak”. Para przeżyła szczęśliwe życie, pozostając razem aż do starości, mimo że nie mieli dzieci.
Ewa Dałkowska — aktorka teatralna
Zainteresowanie teatrem po raz pierwszy pojawiło się u Ewy podczas studiów polonistycznych, kiedy występowała w studenckim teatrze Kalambur. Po rozpoczęciu nauki w szkole teatralnej jej życie artystyczne nabrało tempa. Szczególnie ciepło wspomina swój debiut w Teatrze Śląskim w Katowicach, gdzie razem z grupą studencką wystawiała pierwsze przedstawienia.
W 1975 roku Ewa dołączyła do zespołu Teatru Powszechnego w Warszawie, z którym była związana aż do 2008 roku. Jej debiutancką rolą w tym teatrze była postać drugoplanowa w spektaklu Sprawa Dantona. Szybko jednak zaczęła zdobywać coraz większe role.
Wśród przedstawień, w których występowała w Teatrze Powszechnym, znalazły się m.in. Barbarzyńcy Maksyma Gorkiego, Dom Bernardy Alby Federico Garcii Lorki, Wujaszek Wania Antona Czechowa, Klub Pickwicka Charlesa Dickensa, Zmowa Jana Englerta, Małe biesy Fedora Sołoguba, Ostatnie dni ludzkości Karla Krausa, Tatuowana róża Tennessee Williamsa czy Śmieci Krzysztofa Bizio.
Od 2008 roku Dałkowska pracuje w Nowym Teatrze w Warszawie pod kierownictwem Krzysztofa Warlikowskiego, gdzie występowała m.in. w spektaklach takich jak: Oczyszczeni, Afrykańskie baśnie Szekspira, Koniec, Kabaret warszawski.
Ewa Dałkowska — założycielka teatru domowego
13 grudnia 1981 roku w Polsce wprowadzono stan wojenny, co miało ogromny wpływ na życie kulturalne. Występy odwoływano, wprowadzono cenzurę i liczne ograniczenia. Wielu aktorów zeszło do podziemia, w tym Ewa Dałkowska, która stworzyła w swoim mieszkaniu pierwszy w Polsce teatr domowy — Teatr Domowy.
Premiera odbyła się 1 listopada 1982 roku. W ciągu siedmiu lat istnienia teatru w mieszkaniu Dałkowskiej wystawiono około 300 przedstawień, w tym sztuki zakazane przez cenzurę, takie jak Largo desolato Vaclava Havla.
Ewa wspomina tamte czasy jako jedną z największych przygód swojego życia.
Ewa Dałkowska — aktorka Teatru Telewizji
Na ekranie zadebiutowała w 1973 roku w spektaklu Panna Molière Jeana Anouilha. Teatr Telewizji był dla niej kolejnym krokiem do kariery filmowej, ale nawet po zdobyciu popularności jako aktorka filmowa, wciąż brała udział w telewizyjnych spektaklach.
Ewa Dałkowska — aktorka filmowa
W 1975 roku spełniło się marzenie Dałkowskiej o karierze filmowej. Jej debiutem była rola Oleśki Chrobotówny w filmie Noce i dnie, która przyniosła jej rozpoznawalność. Dwa lata później wcieliła się w Ritę Gorgonową w Sprawie Gorgonowej.
Dałkowska potrafiła wniknąć w każdą postać, niezależnie od charakteru roli. W filmie Głosy grała tajemniczego medium, w Kobiecie z prowincji szlachetną bohaterkę, a w Roku spokojnego słońca Krzysztofa Zanussiego — wulgarna prostytutkę Stellę.
Ewa Dałkowska — wielowymiarowa osobowość
Oprócz aktorstwa, Dałkowska zajmowała się także muzyką. Występowała w koncertach muzycznych, a w 1988 roku wydała album Zimne serce. Pracowała także jako dubbingowiec — użyczyła głosu Petunii Dursley w filmach o Harrym Potterze.
Za swoje osiągnięcia została wielokrotnie odznaczona, w tym Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 2015 roku.
Ewa prowadzi warsztaty dla młodzieży w ramach Akademii Dobrych Manier.